Szlaki
Całą wyspę można przejść w jedno popołudnie. Wąskie ścieżki i jedna droga prowadzą przez gaje oliwne i pachnącą makię — w górę do starej stacji radarowej, w dół do ukrytych zatoczek do kąpieli i dalej do bunkrów dawnych czasów.
Ścieżki nie są oznakowane — gospodarz chętnie wskaże po przyjeździe, gdzie się zaczynają. Weźcie solidne buty, wodę i ochronę przeciwsłoneczną, bo cienia po drodze jest niewiele.
Równomierne podejście na najwyższy punkt wyspy, gdzie stara wojskowa stacja radarowa spogląda na morze. Na górze otwiera się widok na cały archipelag — w pogodne dni daleko poza sąsiednie wyspy. Najlepiej wczesnym wieczorem, gdy światło robi się miękkie.
Ze wsi idźcie obok sklepu w stronę wyspiarskiego wysypiska. Tuż przed nim w lewo odchodzi wąska ścieżka w zarośla — trzymajcie się jej aż do starych bunkrów. Sugestywny kawałek historii wyspy, powoli zarastany przez makię, z szerokim widokiem na wybrzeże. Zalecane solidne buty.
Krótkie zejście do zatoki Loza, gdzie stoi stary pomost. Do kąpieli to spokojna alternatywa dla plaży przy porcie: drabinka, głębokość wystarczająca, by skoczyć z pomostu prosto do czystej wody, a w pełni lata, gdy wszyscy goście schodzą się na dole przy wsi, zwykle nikogo poza wami.
Zaplanuj pobyt
Napiszcie, kiedy chcecie przyjechać i ile Was będzie — zobaczymy, co da się zrobić.
Wyślij zapytanie